Vinko Möderndorfer urodził się 22 sierpnia 1958 roku w Celju. Uzyskał dyplom na Akademii Teatru, Radia, Filmu i Telewizji (AGRFiT) w Lublanie. Jako reżyser rozpoczynał działalność w eksperymentalnym teatrze Glej w Lublanie, gdzie był dyrektorem artystycznym. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Słoweńskich (Društvo slovenskih pisateljev), Stowarzyszenia Artystów Dramatycznych Słowenii (Združenje dramskih umetnikov Slovenije) i słoweńskiego PEN Clubu.

Zajmuje się reżyserią głównie współczesnego dramatu, w tym także komedii. W słoweńskich teatrach wyreżyserował ponad sto przedstawień. Tworzy także przedstawienia operowe. W ostatnim czasie sprawdził się również jako reżyser telewizyjny i filmowy – jest autorem dwóch pełnometrażowych filmów, które miały swoje premiery podczas Festiwalu w Wenecji: Przedmieście (Predmestje) i Krajobraz nr 2 (Pokrajina št. 2). Ten ostatni film był pokazywany podczas 24. Warszawskiego Festiwalu Filmowego w 2008 roku, został też doceniony na innych międzynarodowych festiwalach. Reżyserię Möderndorfera charakteryzuje dokładne rozczłonkowanie tekstu oraz uważne prowadzenie aktorów.

Otrzymał wiele nagród, między innymi Nagrodę Burmistrza Miasta Lublany (1994) za zbiór nowel Krąg małej śmierci (Krog male smrti), oraz nagrodę Fundacji Prešerna (2000) za zbiór nowel Niektóre miłości (Nekatere ljubezni). Wydał 10 tomów poezji, napisał 9 powieści, z których obok Miłości Sinobrodego (Ljubezni Sinjebradca) najważniejsze to Przedmieście (Predmestje), Krajobraz nr 2 (Pokrajina št. 2), Otworzyłam oczy i podeszłam do okna (Odprla sem oči in sla k oknu) czy W południe pewnego dnia (Opoldne nekega dne), 9 tomów opowiadań, takich jak Czas bez aniołów (Čas brez angelov), Kino dom czy najnowszy – Błękitna łódź (Plava ladja). Napisał niezliczone utwory dramatyczne, z których warto wymienić choćby Limonada slovenica, Cztery pory roku (Štirije letni časi), Martwe dusze (Mrtve duše) czy Szach mat (Šah mat). Publikuje też utwory eseistyczne i przeznaczone dla młodzieży.

Opowiadanie Vinka Möderndorfera Nasze dziecko (Najin otrok) znalazło się w wydanej w 2009 roku przez wydawnictwo Międzymorze antologii współczesnej krótkiej prozy słoweńskiej Noc w Lublanie.

W styczniu 2011 roku nakładem wydawnictwa Międzymorze wydana została jego powieść Miłości Sinobrodego.